Al onze inheemse landroofdieren behoren tot de marterachtigen, met uitzondering van de vos. In afnemende grootte zijn dat: das, otter,
boommarter en steenmarter, bunzing, hermelijn en wezel.

Steen- en boommarter zijn ongeveer even groot.
Ook de behendigheid, souplesse en klimvaardigheid hebben ze gemeen. Zelfs de samenstelling van het voedsel vertoont veel overeenkomst. De biotoop-
voorkeur verschilt echter: boommarters leven doorgaans in het bos en steenmarters in de buurt van bebouwing. Voorzichtigheid is echter geboden:
een marter in een boom is niet per definitie een boommarter!

Ze eten allerlei dieren en zijn niet kieskeurig: konijnen, ratten, muizen, mollen, vogels, reptielen, amfibieën en insecten.

De dikke vacht maakt bunzings bijna ongevoelig voor beten van vijanden zoals honden, vossen of slangen. Bunzings zijn zeer lenig. Bij plotseling gevaar gaan ze blazen en trekken ze hun geurklieren samen, waardoor ze een straal melkachtig vocht naar achteren spuiten. Het is een bijtend en stinkend vocht, dat echt als afschrikmiddel wordt gebruikt.

De jongen, vier tot acht stuks, worden naakt en blind geboren. Na 20 dagen openen ze de ogen en ontstaat een grijze vacht. De snuit en de oorranden worden wit. Na een jaar zijn ze volwassen en aan het einde van het tweede levensjaar geslachtsrijp.

Maar dassen vestigen zich ook in vlak terrein, bijvoorbeeld onder een houtwal of een heg en soms in het open veld. Bij iedere burcht hoort een eigen woongebied. De grenzen van dit territorium worden nauwlettend bewaakt. Behalve trouw aan hun burcht zijn dassen buitengewoon sociaal. In een burcht kunnen meerdere families samenwonen. In speciale kraamkamers werpen de wijfjes gemiddeld drie jongen per jaar. Na een zoogtijd van een paar maanden leren de jongen hun eigen kostje bij elkaar te scharrelen. Uiterlijk het volgende voorjaar trekken veel jonge dassen naar een andere burcht, op zoek naar een partner.

Dassen zijn echte alleseters. Een groot deel van hun voedsel halen ze uit het boerenland. 's Nachts speuren dassen er naar regenwormen, kevers, muizen en kikkerdril, valfruit en maïs. Ze eten ook wilde planten, zoals de knolletjes van aronskelk en daslook.
Al etend doorkruisen dassen hun woongebied, het liefst onder dekking van heggen, houtwallen en bosranden. Gewoontegetrouw als ze zijn, gebruiken ze vaak dezelfde paadjes, de zogenaamde dassenwissels.

Voor adviezen en/of meldingen over dassen kunt u contact opnemen met
de vereniging Das & Boom: 024-6842294

De steenmarter slaapt overdag. In bewoonde gebieden verblijft hij graag op zolders, niet alleen om te slapen, maar ook om zijn jongen groot te brengen. Het mannetje, dat solitair leeft, zoekt ’s nachts zijn meerdere vrouwtjes die ook ieder hun eigen territorium hebben, op: deze verzorgen de jongen alleen. Wanneer dit op een zolder het geval is, krijgt men vaak te maken met stankoverlast door de mest en urine maar ook van de kadavers die de marter als voedsel mee naar boven neemt, waardoor men ook nog met maden en vliegen te maken kan krijgen.
Omdat de steenmarter een territoriumdier is, zult u dus nooit meer dan 5 marters (moeder met ten hoogste 4 jongen) tegelijkertijd kunnen zien of in uw omgeving hebben. Vanaf september zijn de jongen groot genoeg om zelfstandig te gaan leven; zij worden dan ook hardhandig(dit gaat gepaard met vechten, geschreeuw etc.) door moedermarter verjaagd en worden gedwongen hun eigen territorium te zoeken.

Wanneer u een marter op zolder hebt, merkt u dat meestal het eerst aan lawaai: het lijkt net of er inbrekers in huis zijn. De steenmarter is een speels dier en rent ’s nachts graag heen en weer en speelt met zijn soortgenoten. Een permanente oplossing om de marter buitenshuis te houden, is goed te kijken naar de toegangen die de marter gebruikt om het huis binnen te komen. Wanneer dit een boom is kunt u deze snoeien of een zgn. marterkraag om de stam bevestigen (dit is een soort lampenkap waar de marter niet overheen kan kruipen). Dergelijke marterkragen kan ons bedrijf voor u op maat maken en bevestigen. Vóórdat u deze maatregelen neemt, moet u wel zeker weten dat u geen marter met jongen in uw huis heeft. De marter versleept zijn jongen wel naar een andere verblijfplaats, maar als de marter niet meer terug kan komen om zijn jongen te halen, hebt u een probleem erbij ………

Ook wanneer u een oude doek in de opening (vaak onder de eerste rijen dakpannen) stopt die door de marter wordt gebruikt, verdrijft u hem. Omdat de marter overdag slaapt, kunt u de doek overdag in het gat duwen. ’s Anderendaags zult u zien dat de doek naar binnen getrokken is of naar buiten geduwd. Dat is een teken dat de marter is vertrokken. Om er zeker van te zijn dat hij/zij niet terugkomt, stopt u de doek nogmaals terug. In de meeste gevallen zit de doek daags erna nog op zijn plaats, hetgeen betekent dat de marter niet teruggekomen is. U kunt het gat dan permanent dichtmaken met wat draadgaas en purschuim.

De steenmarter kruipt ’s avonds en ’s nachts ook graag onder de motorkap van auto’s en uit speelsheid krabt hij aan de isolatie en knabbelt hij aan de bekabeling. De gevolgen zijn duidelijk en de schade kan behoorlijk oplopen.

Hebt u konijnen of kippen, zorg er dan voor dat de hokken ’s nachts goed afgesloten zijn, ook aan de bovenkant.

In sommige gevallen raken mensen licht in paniek door de overlast die de steenmarters ’s nachts veroorzaken; men is ook vaak bang voor hem. Voor de steenmarter hoeft u echter
niet bang te zijn. Hij valt geen mensen aan, behalve wanneer hij echt in het nauw gedreven wordt of zijn jongen worden bedreigd zal hij zichzelf en zijn jongen natuurlijk verdedigen. De steenmarter zal ook niet gauw door een openstaand raam of openstaande deur naar binnen gaan. Incidenteel is dit wel eens gebeurd, maar dit betrof een jonge marter die vrijwel meteen weer vertrok. Ook huisdieren gaat de marter uit de weg.

Steenmarters mogen niet gevangen worden, omdat ze beschermd zijn. Bovendien heeft dit weinig tot geen nut, aangezien zijn geursporen zeer lang aanwezig blijven. De lege plek wordt dan weer gauw ingenomen door een soortgenoot.

Tot nu toe hebben wij alle gevallen (rond de 150 meldingen per jaar) waar de steenmarter in huis woont, kunnen oplossen. De steenmarters worden door ons niet gevangen en niet gedood.

Mocht u steenmarters in huis hebben of anderszins last ondervinden van zijn aanwezigheid (auto) kunt u tijdens kantooruren contact met ons opnemen:

E-mail: info@bdl-bestra.nl
Telefoon: 046 433 39 77

De pootafdrukken van de steenmarter zijn langwerpiger als die van een kat en je kunt vaak de afdrukken van de nagels zien.